ESV-skireis 2018

ESV-skireis 2018

Zondag 7 januari aan het eind van de middag was het eindelijk zo ver: we vertrokken met 30 ESV’ers richting het skigebied Superdévoluy. Het beloofde een lange busreis van ongeveer veertien uur te worden. De buschauffeur zag waarschijnlijk op tegen de lange zit en besloot daarom om na drie kwartier al een pauze te houden. De reis kon gelukkig worden verzacht met de nodige spellen zoals 30 seconds, verschillende kaartspellen en ABC’tjes. Toen de biervoorraad van de bus op was werd er toch besloten om een aantal uurtjes slaap te pakken, om de volgende ochtend fris en fruitig op de piste te kunnen verschijnen!

De volgende dag kwamen we rond een uur of negen aan in Superdévoluy en er werd al snel opgemerkt dat er een stuk meer sneeuw lag dan de afgelopen jaren. Dit gaf goede vooruitzichten voor de pistes. Na het wegleggen van de spullen en het wachten bij de skiverhuur konden we dan eindelijk de piste op. En inderdaad, veel pistes waren dit jaar open, dus skiërs en snowboarders konden volop genieten! Sommigen gingen zelfs direct hoog de bergen in om met een flinke snelheid van de berg af te gaan, terwijl anderen liever rustig aan begonnen. Florian Heijdenrijk offerde zichzelf op om zich over de nieuwelingen te bekommeren. Uiteindelijk heeft hij er met twee dagen ski-les voor gezorgd dat het klasje van vijf allen van de grote pistes zijn gegaan. Rond de middag werd er midden op de berg geluncht, waarbij er genoten kon worden van friet, burgers en crêpes. Daarna werd er nog een aantal keer van de berg gerutscht, waarna niet iedereen de skies heel hield. Na het skiën kon iedereen zich even opfrissen en genieten van de beloofde ‘geüpgradede kamers’. Niet iedereen was te spreken over de update, maar al met al viel het bij iedereen uiteindelijk wel mee. Natuurlijk kon de après-ski niet worden overgeslagen en al snel werd een kroegje gevuld met ESV’ers rond het happy hour om een aantal drankjes te nuttigen. Daarna verplaatste bijna iedereen zich naar het restaurant, om daar de maagjes te vullen na een intensieve ski-en snowboarddag. Sommigen gingen daarna nog op stap, anderen waren moe en besloten om vroeg hun bedje op te zoeken.

De volgende dag stonden de meesten vroeg paraat om weer te kunnen genieten van een nieuwe dag. Al snel bleek dat het de nacht flink had gesneeuwd, waardoor een hoop verstrengeld raakten in de ‘Tiefschnee’. Dit zorgde voor de nodige valpartijen, wat voor sommigen leidde tot een gekneusde pink. Sommigen besloten daardoor om iets eerder te piste te verlaten en het lokale kroegje weer op te zoeken. Daarna werden er vlug een paar culinaire hoogstandjes gefabriceerd, om vervolgens rond de klok van zeven te kunnen starten met de beergames, georganiseerd door de skireiscommissie. Doordat we allemaal in verschillende complexen zaten, ontstond er een soort spelletjes rouler waarbij er kon worden genoten van een aantal biertjes. Naderhand werd de kroeg weer opgezocht en waren er veel ESV’ers op de dansvloer te vinden en sommigen verrassende dansmoves uit de kast haalden.

Op woensdag stond iedereen weer op de piste, de ene fris en fruitiger dan de ander. Het was beter weer dan de dinsdag, dus er kon weer volop worden genoten van een actief dagje op de piste. ’s Avonds werd er voor de echte kaasliefhebbers een raclette avond georganiseerd, waarbij er volop kon worden genoten van grote gesmolten kazen. De rest besloot om gezellig met zijn allen uiteten te gaan. Naderhand werd er door de skireiscommissie nog een beerpongtoernooi georganiseerd. Voor sommigen eiste de kaas hun tol, omdat ze tijdens het beerpongtoernooi te vol zaten om bier te drinken, maar al met al was het een gezellige avond!

Op donderdag stond de laatste ski- en snowboarddag weer voor de deur. Het beloofde een mooie dag te worden, want het zonnetje scheen volop. Enkelen waagden zich aan de zwarte piste, waarbij recordsnelheden van 104 km/h werden aangetikt. Rond een uur of vier verschenen de meesten weer in het dal, om vervolgens zich snel om te kunnen kleden en daarna met zijn allen te kunnen gaan uiteten. Hoewel we niet allemaal tegelijkertijd konden genieten van de pizza’s, konden we wel met een volle buik de bus in. Anderen vonden dat de vochtbalans eerst nog moest worden aangevuld en genoten van de laatste keer happy hour. Op de terugweg was het een stuk rustiger in de bus dan op de heenweg, een hoop besloten namelijk om de slaapachterstand van de afgelopen dagen in te halen. Uiteindelijk kwamen we rond een uur of tien aan in het mooie Nijmegen en kunnen we terugkijken op een geslaagde ESV-skireis!

Door: Vera van Oijen