Kann ich das essen

Laatst heb ik besloten om duurzamer te worden, dus sindsdien roep ik te pas en te onpas dat ik duurzaam ben. Maar hoe gaat dat dan van iemand die zegt; om een duits bordje te quoten: ”Kann ich das essen, oder ist das Vegan” naar iemand die “vrijwillig” veganistisch eet op meat free monday?

Allereerst ben ik me gaan afvragen wat duurzaam is. Want als je vraagt wat duurzaamheid inhoud zullen de meeste mensen gelijk roepen: vegetarisch eten, de verwarming alleen in noodgevallen aan, met de fiets naar het werk en het liefst nog een windmolen in de tuin. Hoewel sommige hiervan natuurlijk daadwerkelijk duurzaam zijn geldt dat niet voor elke bewering over duurzaamheid. Wat is bijvoorbeeld duurzamer een plofkip of een biologische kip? Het antwoord zal sommige enigszins verbazen maar het antwoord is de plofkip! Dat vond ik natuurlijk gelijk geweldig nieuws, kon ik eindelijk weer plofkip halen zonder me schuldig te voelen! Alleen kwam ik er al snel achter dat de kans dat je een plofkip vindt tegenwoordig in een supermarkt even groot is als dat je de loterij wint. Dus ik moest andere manieren vinden om duurzaam te worden.

Ik besloot verder te kijken naar mijn ijskast met de vraag: Hoe zou je dan een ijskast moeten vullen als je duurzaam wilt eten? Als eerste alle kaas eruit gooien kwam ik al snel achter, dit heeft een grotere biologische voetafdruk namelijk dan de bekende “vervuiler” Rundvlees. Hierna is voor ons vleeseters het lachen ons snel vergaan want de rest van de vervuilers is dus vlees. Dus dat was alweer een tegenslag, want een sportieve vrije jongen heeft toch al gauw een kilo vlees per dag nodig (F. Jacobse & T. van Es, 1980). Dus dat werd verder zoeken.

Als ik dan nou duurzaam stroom gaat opwekken dacht ik, dan ben ik toch goed bezig op zijn minst. Dus ik ging gelijk op zoek op internet naar een mooi kek windmolentje voor in de voortuin, dat moest net kunnen dacht ik. Want mijn voortuin heeft een doorsnee van vier bij zeven meter ongeveer, dus een lekker molentje moest er wel in passen. Blijkt dus dat windmolens helemaal niet zo goed zijn doordat ze pas na enkele jaren netto energie opleveren en dan zijn ze al bijna tegen vervanging toe. Dus de buurman blij, dat werd hem niet.

Maar wat kon ik dan nog doen? Na lang wikken en wegen besloot ik dan toch maar iets minder vlees te eten en mijn shoarma-kookboek meer een lange termijn plan te maken, en dus zo nu en dan konijnenvoer/veganistisch te eten. Daarnaast besloot ik meer te letten op hoeveel stroom ik verbruik en hoe hoog mijn kachel stond. Want mijn verwarming altijd lekker hoog onder het motto “voorbereiden op global warming” bleek toch niet helemaal duurzaam. Gelukkig bleek dat ik op een gebied super duurzaam was, en dat was het niet hebben van een rijbewijs waardoor ik niet kan rijden met een auto! Dus uiteindelijk kan iedereen iets duurzamer worden, behalve jij… Nee grapje jij ook!

Door: Hans Krommenhoek